సామర్థ్యం లేక కాదు, అభ్యాసం లేక...

అనగ ననగ రాగ మతిశయిల్లుచు నుండు
తినగ తినగ వేము తీయ నుండు
సాధనమున పనులు సమకూరు ధరలోన
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ.

పాడుతూ పాడుతూ ఉంటే రాగం మెరుగ్గా వస్తుంది. తింటూ తింటూ ఉంటే వేప కూడా తీయగా అనిపిస్తుంది. సాధన వల్ల పనులు సాధ్యపడుతాయి.

ఈ వేమన పద్యం తెలియని తెలుగువారు ఉండరు. ఇది మనకు తెలిసిన విషయమే కదా అని అనిపించవచ్చు
కానీ మనం జీవితంలో పదే పదే మర్చిపోయేది ఇదే.

మొదట్లో ప్రతి కొత్త పని కొంచెం ఇబ్బందిగానే ఉంటుంది.
కొత్త భాష.
కొత్త ఉద్యోగం.
కొత్త బాధ్యత.
కొత్త అలవాటు.

మనం చెయ్యలేక పోవడం ఒక సమస్య.
కానీ దానికంటే పెద్ద సమస్య ఏమిటంటే—
మొదట్లో రాకపోవడాన్నే, చెయ్యలేకపోవడాన్ని
మన సామర్థ్యానికి ప్రమాణంగా భావించడం

ఒకసారి రాశాం.
బాగా రాలేదు.
“నేను writer‌ని కాదు.”
రెండుసార్లు gymకి వెళ్లాం.
శరీరం మారలేదు.
“ఇది నా వల్ల కాదు.”
కొన్ని రోజులు piano నేర్చుకున్నాం.
వేళ్లు అనుకున్నంత వేగంగా కదలడం లేదు.
“నాకు music sense లేదు.”

మనకు కావలసింది చాలా సార్లు
కొత్త talent కాదు.
కొంచెం ఎక్కువ repetitions.

వేమన తినగా తినగా వేప తీయగా అనిపిస్తుందంటారు
వేప మారలేదు.
మన నాలుక మారింది.
అదే సాధనలోని లోతైన రహస్యం.

మనం ఒక పనిని పదే పదే చేస్తుంటే
ఆ పని సులభం కావడమే కాదు—
మనకు అది కొత్తగా, కష్టంగా, పరాయి విషయంగా అనిపించడం తగ్గుతుంది.

మొదట్లో పది నిమిషాల చదువు కష్టంగా ఉంటుంది.
తర్వాత అదే పది నిమిషాలు సరిపోదు.
మొదట్లో రాయడానికి కూర్చోవడం కష్టం.
తర్వాత రాయకపోతే అసహనంగా ఉంటుంది.
మొదట్లో exercise చేయడం శ్రమ.
తర్వాత చేయకపోవడమే అసౌకర్యంగా అనిపిస్తుంది.

మొదట్లో మనం అలవాటును భారంగా మోస్తాం.
కొంతకాలానికి
అలవాటే మన భారాన్ని మోస్తుంది.

అందుకే సాధన అంటే
ఒకే పని పదే పదే చేయడం మాత్రమే కాదు.
మన మెదడుకీ, మన శరీరానికీ, మన మనసుకీ
“ఇది కూడా మన జీవితంలో భాగమే”
అని మళ్లీ మళ్లీ చెప్పడం.
అక్కడే మార్పు మొదలవుతుంది.

మనకు కావలసిన ఫలితం
మొదటి రోజే కనిపించదు.
కొన్నిసార్లు
పదో రోజుకీ కనిపించదు.
కానీ లోపల ఏదో మార్పు జరుగుతూనే ఉంటుంది.

చేతి కదలికలో.
ఆలోచించే విధానంలో.
ఓపికలో.
చూసే చూపులో.

ఒకరోజు వెనక్కి చూసుకుంటే—
“ఇది ఇంత కష్టంగా ఉండేదా?”
అనిపిస్తుంది.

అప్పుడు అర్థమవుతుంది.
పని సులభం కాలేదు.
మన పనికి అనుగుణంగా మన మనస్సు, శరీరం మారిపోయింది.

అందుకే కొన్ని విషయాల్లో
మనకు motivation అవసరం లేదు.
మరింత గొప్ప plan కూడా అవసరం లేదు.
కొంచెం ఓపిక.
కొంచెం అభ్యాసం.
మరొకసారి.
మళ్లీ మరొకసారి.

చివరికి—
చేదు మారిందా?
లేక మనమే మారామా?

సాధన పనిని సాధ్యం చేస్తుంది.
అంతకంటే ముందు
మనల్ని ఆ ఫలితానికి సిద్ధం చేస్తుంది.