‘వెనుకబడిపోతున్నా’ అనే భయం వేధిస్తోందా? ఈ చిన్న కథ మీకోసమే!

నేటి ఉరుకుల పరుగుల జీవితంలో ప్రతి ఒక్కరిదీ ఒకటే ఆరాటం.. అందరికంటే ముందుండాలి, అనుకున్నవన్నీ సమయానికి పూర్తిచేయాలి! ఈ క్రమంలో పెద్ద పెద్ద లక్ష్యాలు పెట్టుకోవడం, అవి అనుకున్న సమయానికి పూర్తికాకపోతే తీవ్ర మానసిక ఒత్తిడికి గురవడం మనలో చాలామందికి అనుభవమే. అసలు మనం ఎందుకు ఇంతలా ఆందోళన చెందుతున్నాం? ఈ ఒత్తిడి నుంచి బయటపడే మార్గం ఏమిటి? ఓ చిన్న కథ ద్వారా తెలుసుకుందాం.

ఊహాలోకపు గడువులు.. వాస్తవ జీవితపు చిక్కులు!

అనగనగా ఒక యువకుడు. సమాజంలో తనకంటూ ఓ గుర్తింపు ఉండాలని, తాను ఎందులోనూ తక్కువ కాదని నిరూపించుకోవాలని అనుకున్నాడు. అందుకోసం నిరంతరం ఏదో ఒక పని చేస్తూనే ఉండాలని, చేపట్టిన ప్రతి పనిలోనూ దిట్ట అనిపించుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. ‘నేను అసమర్థుడినేమో’ అనే భయం తన దరిచేరకుండా ఉండటానికి ఇదొక్కటే మార్గమని అతడు బలంగా నమ్మాడు.

అందుకే తన శక్తి మేరకు అనేక బాధ్యతలు, ప్రాజెక్టులు నెత్తిన వేసుకున్నాడు. జీవితాన్ని పద్ధతిగా నడిపించడానికి పెద్ద పెద్ద పనుల జాబితాలు (To-do lists) రాసుకున్నాడు. వాటికి కఠినమైన కాలపరిమితులు (Timelines) విధించుకున్నాడు.

ఇక్కడే ఒక విచిత్రం జరిగేది. ఏదైనా కొత్త పని మొదలుపెట్టినప్పుడల్లా, భవిష్యత్తులో తాను ఆ పనిని అద్భుతంగా పూర్తి చేసినట్లు ఊహించుకునేవాడు. ఆ ఊహాలోకపు అంచనాల ఆధారంగా.. ఆ లక్ష్యాన్ని ఎంత వేగంగా చేరుకోవాలో ఒక టైమ్‌లైన్ సెట్ చేసుకునేవాడు.

కానీ, వాస్తవ జీవితం మనం ఊహించుకున్నంత సాఫీగా ఉండదు కదా! అనుకోని ఆటంకాలు, గందరగోళం ఎదురయ్యేవి. దాంతో తాను అనుకున్న సమయానికి పనులు పూర్తి చేయలేకపోయేవాడు. అప్పుడు అతడి మనసులో “అయ్యో.. నేను చాలా వెనుకబడిపోయాను!” అనే ఆందోళన మొదలయ్యేది.

నిరంతర పరుగు.. అంతులేని అలసట

‘వెనుకబడిపోయాను’ అనే భావన ఆ యువకుడిని నిరంతరం వెంటాడేది. ఆ భయంతో ప్రతి పనినీ హడావుడిగా, ఆత్రుతగా చేసేవాడు. రాత్రింబవళ్లు కష్టపడినా ఆ లక్ష్యాలను అందుకోవడం అసాధ్యంగా తోచేది. ఎప్పుడో ఒకసారి అనుకున్నది సమయానికి పూర్తి చేసినా, మరుక్షణం మళ్లీ ఇంకో పనిలో వెనుకబడిపోయినట్లే అనిపించేది.

ఇక ఆ ఒత్తిడిని తట్టుకోలేక, తీవ్ర నిరాశతో ఆ గ్రామంలోని ఓ జ్ఞాని వద్దకు వెళ్లాడు. “స్వామీ! నేను జీవితంలో ఇలా ఎప్పుడూ వెనుకబడిపోకుండా ఉండాలంటే ఏం చేయాలి?” అని అడిగాడు.

ఆ జ్ఞాని చిరునవ్వుతో, “అసలు ఈ ప్రపంచంలో ‘వెనుకబడటం’ అనే మాటే లేకపోతే నువ్వేం చేసేవాడివి?” అని తిరిగి ప్రశ్నించాడు.

ఆ యువకుడు కాసేపు ఆలోచించి.. “అలాగైతేనా? నా శక్తికి తగినట్లుగా నా పని నేను చేసుకుంటూ వెళ్తాను. బహుశా అప్పుడు నేను చేసే పనిని ఆస్వాదించగలను, కాస్త నిదానించగలను. రాత్రి పొద్దుపోయేదాకా కుస్తీ పట్టకుండా, సరైన సమయానికి పని ముగించుకుని ప్రశాంతంగా ఉంటాను. పని వేళలు ముగిశాక కూడా దాని గురించే ఆలోచిస్తూ కూర్చోను. నిజంగా అలాంటి జీవితం భలే బాగుంటుంది!” అన్నాడు.

అప్పుడు ఆ జ్ఞాని అతడికి కొన్ని మూలికలు ఇచ్చి, “వీటిని నీ తేనీటిలో కలుపుకొని తాగు. ఈ ప్రత్యేకమైన టీ తాగిన మరుక్షణం నుంచి నీ మనసులో ‘వెనుకబడిపోవడం’ అనే ఆలోచనే ఉండదు” అని చెప్పాడు. ఆ యువకుడు జ్ఞాని చెప్పినట్లే ఆ టీ తాగాడు. అప్పటి నుంచి తాను వెనుకబడిపోతున్నాననే ఆలోచనే అతడి దరిచేరలేదు. ప్రశాంతంగా తన జీవితాన్ని గడపడం మొదలుపెట్టాడు.

ఈ కథ మనకు చెప్పేదేమిటి?

నిజానికి ఆ జ్ఞాని ఇచ్చిన మూలికల్లో ఎలాంటి మంత్రశక్తీ లేదు. ఆ యువకుడి ఆలోచనా దృక్పథంలో వచ్చిన మార్పే అసలైన మందు! ‘వెనుకబడిపోయాను’ అనేది బయట ఎక్కడో ఉన్న సమస్య కాదు, మనకు మనమే సృష్టించుకున్న ఓ మానసిక భ్రమ అని ఆ జ్ఞాని పరోక్షంగా తెలియజేశాడు.

అవాస్తవిక అంచనాలు వద్దు: ప్రణాళికలు వేసుకోవడం మంచిదే కానీ, మనం రోబోలం కాదని గుర్తించాలి. జీవితంలో ఎదురయ్యే పరిస్థితులకు అనుగుణంగా మన లక్ష్యాల్లో, గడువుల్లో మార్పులు చేసుకోవడంలో తప్పులేదు.

ప్రయాణాన్ని ఆస్వాదించండి: ఎప్పుడో రాబోయే ఫలితం కోసం, ఈరోజు చేసే పనిని యాంత్రికంగా మార్చుకోకండి. పనిని భారంగా కాకుండా ఇష్టంగా చేయండి.

మీ విలువ మీ పనుల జాబితా కాదు: మీరు రోజులో ఎన్ని పనులు పూర్తి చేశారు అనేదానిపై మీ విలువ ఆధారపడి ఉండదు. శక్తివంచన లేకుండా ప్రయత్నించడం వరకే మన చేతుల్లో ఉంటుంది.

కాబట్టి, ‘వెనుకబడిపోతున్నా’ అనే అనవసరపు ఆందోళనను మనసులోంచి తుడిచేయండి. వర్తమానంలో జీవిస్తూ, ప్రతి క్షణాన్నీ ఆస్వాదిస్తూ ముందుకు సాగండి!