బిజీగా ఉండటం.. నిజంగా ఫలితాన్నిస్తుందా?

ఉదయం నిద్ర లేవగానే ఫోన్‌ చూడటం, వచ్చిన మెసేజ్‌లకు సమాధానాలు ఇవ్వడం, మెయిల్స్‌ చూసుకోవడం.. ఆ తర్వాత ఆఫీసు పనులు, మీటింగులు, ఫోన్‌కాల్స్‌, మధ్యలో అత్యవసరంగా వచ్చిన చిన్నచిన్న పనులు.. ఇలా రోజంతా ఏదో ఒక పని చేస్తూనే ఉంటాం. సాయంత్రానికి అలసటగా అనిపిస్తుంది. రాత్రి పడుకునే సమయానికి చూస్తే చేయాల్సిన పనుల్లో అతికొద్ది పనులు పూర్తయ్యాయి. దాంతో ఆ రోజు చాలా productiveగా గడిచిందనే భావన కలుగుతుంది.

అయితే ఒకసారి ఆగి ఆలోచిస్తే అసలు ప్రశ్న అక్కడే మొదలవుతుంది. రోజంతా బిజీగా ఉన్నాం సరే.. మనకు నిజంగా ముఖ్యమైన పని ఏమైనా చేశామా?

ఇప్పటి జీవనశైలిలో "బిజీ"గా ఉండటం మన default state అయిపోయింది. ఎవరు ఎలా ఉన్నారని అడిగినా "చాలా బిజీగా ఉన్నాను" అనేది తరచూ వినిపించే సమాధానం. పనిభారం ఎక్కువగా ఉండటం సహజమే. కానీ బిజీగా ఉండటం, ఉత్పాదకంగా ఉండటం రెండూ ఒకటే కావని నిపుణులు చెబుతున్న అంశం ఇది.

పనులు పెరిగితే ఫలితాలు పెరుగుతాయా?

మన రోజులో చేసే పనుల సంఖ్య పెరుగుతున్న కొద్దీ మనం ఎక్కువ సాధిస్తున్నామనే భ్రమ కలగొచ్చు. నిజానికి పనుల సంఖ్యకు, వాటి ప్రభావానికి సంబంధం ఉండకపోవచ్చు. ఒక ఉద్యోగి రోజంతా మెయిల్స్‌కు సమాధానాలు ఇస్తూ, సమావేశాల్లో పాల్గొంటూ, సహోద్యోగుల సందేహాలు తీర్చడంలో గడిపేయవచ్చు. ఆ వ్యక్తి క్యాలెండర్‌ పూర్తిగా నిండిపోయి ఉంటుంది. అయినప్పటికీ చేయాల్సిన ప్రధాన ప్రాజెక్టుకు అవసరమైన రెండు గంటలు కేటాయించలేకపోవచ్చు.

ఇక్కడ సమస్య పని చేయకపోవడం కాదు. ముఖ్యమైన పనికి, మిగతా పనులకు మధ్య తేడా గుర్తించకపోవడం.

చిన్న పనులు పూర్తవుతుంటే మనకు తక్షణ సంతృప్తి కలుగుతుంది. ఒక మెయిల్‌కు సమాధానం ఇచ్చాం, ఒక సమావేశం పూర్తయింది, ఒక పని జాబితా నుంచి తొలగించాం. ఇవన్నీ కనిపించే ఫలితాలు. కానీ మన భవిష్యత్తును మార్చగల పనులు చాలాసార్లు అలా ఉండవు. ఒక కొత్త నైపుణ్యం నేర్చుకోవడం, వ్యాపార ఆలోచనపై పనిచేయడం, ముఖ్యమైన నిర్ణయం తీసుకోవడం, ఒక సంబంధాన్ని మెరుగుపరచడం వంటి పనులకు వెంటనే ఫలితం కనిపించకపోవచ్చు.

అందుకే మనం సులభంగా పూర్తయ్యే పనుల వైపు ఎక్కువగా ఆకర్షితులవుతాం.

బిజీగా ఉండటం వెనుక మరో కారణం

కొన్ని సందర్భాల్లో బిజీగా ఉండటం కేవలం పనిభారం వల్ల కాకపోవచ్చు. మనం ఎదుర్కోవడానికి ఇష్టపడని కొన్ని విషయాల నుంచి దృష్టి మళ్లించుకోవడానికి కూడా అది ఒక మార్గంగా మారొచ్చు.

ఉదాహరణకు, ఎప్పటినుంచో తీసుకోవాల్సిన ఒక నిర్ణయం ఉండవచ్చు. ఉద్యోగం మార్చాలా వద్దా అనే సందేహం కావచ్చు. మొదలుపెట్టాలని అనుకుంటున్న వ్యాపారం కావచ్చు. ఎవరికైనా చెప్పాల్సిన ముఖ్యమైన మాట కావచ్చు. ఇలాంటి విషయాలు మనలో కొంత అసౌకర్యాన్ని కలిగిస్తాయి. వాటిని ఎదుర్కోవడం కంటే మెయిల్స్‌ చూడటం, చిన్నచిన్న పనులు పూర్తి చేయడం, సమావేశాల్లో పాల్గొనడం చాలా సులభంగా అనిపిస్తుంది.

దాంతో మనకు మనమే "రోజంతా పని చేశాను" అని చెప్పుకోవచ్చు. కానీ మనం చేయాల్సిన అసలు పని మాత్రం అలాగే ఉండిపోతుంది.

ఇక్కడ బిజీ అనేది సమస్యకు పరిష్కారం కాకుండా.. సమస్యను చూడకుండా ఉండటానికి ఉపయోగపడే ముసుగుగా మారుతుంది.

ఖాళీ సమయం కూడా అవసరమే

మరో ఆసక్తికరమైన విషయం ఏమిటంటే.. ప్రస్తుతం ఖాళీ సమయాన్ని కూడా మనం సరిగ్గా ఆస్వాదించలేకపోతున్నాం. కొద్దిసేపు ఏమీ చేయకుండా కూర్చుంటే ఫోన్‌ తీసుకుంటాం. ప్రయాణంలో ఉన్నా ఏదో ఒక కంటెంట్‌ చూస్తాం. పని మధ్యలో చిన్న విరామం దొరికినా సోషల్‌ మీడియా తెరుస్తాం.

ఎందుకంటే ఖాళీగా ఉన్నప్పుడు మన ఆలోచనలు మనకు స్పష్టంగా వినిపిస్తాయి.

మనకు నిజంగా ఏం కావాలి? చేస్తున్న పని మనకు అవసరమేనా? ఇంతకాలం చేస్తున్న కొన్ని పనులను కొనసాగించాల్సిన అవసరం ఉందా? మన సమయాన్ని ఎక్కడ ఎక్కువగా ఖర్చు చేస్తున్నాం?

ఇలాంటి ప్రశ్నలు నిశ్శబ్దంలోనే ఎదురవుతాయి.

అందుకే కొంత ఖాళీ సమయాన్ని ఉంచుకోవడం కూడా ఉత్పాదకతలో భాగమే. విశ్రాంతి కోసం మాత్రమే కాదు.. మన ఆలోచనలను క్రమబద్ధీకరించుకోవడానికి, ప్రాధాన్యాలను గుర్తించడానికి కూడా అది అవసరం.

ఉత్పాదకత అంటే ఎక్కువ చేయడం కాదు

ఉత్పాదకత గురించి మనకున్న సాధారణ అవగాహనలోనే అసలు సమస్య ఉండొచ్చు. రోజులో ఎక్కువ పనులు పూర్తి చేయడం, మరింత వేగంగా పని చేయడం, ఖాళీ సమయాన్ని కూడా ఉపయోగించుకోవడం.. ఇవన్నీ productivityకి సూచికలుగా భావిస్తాం.

కానీ నిజమైన ఉత్పాదకత అంటే మనకు ముఖ్యమైన ఫలితాలను ఇచ్చే పనులకు సమయం, శక్తి కేటాయించడం.

మన To-do listలో పది పనులు ఉన్నాయని అనుకుందాం. వాటిలో రెండు పనులు మాత్రమే ఆ రోజు మన లక్ష్యానికి గణనీయమైన పురోగతిని ఇస్తే.. మిగతా ఎనిమిది పనులు పూర్తి చేయడమే గొప్ప విజయం కాదు. ఆ రెండు పనులకు సమయం దొరకడమే ముఖ్యమైన విషయం.

అందుకే "ఈరోజు ఏం చేయాలి?" అనే ప్రశ్నతో పాటు "ఏం చేయకపోయినా పర్వాలేదు?" అనే ప్రశ్న కూడా అవసరం.

చాలాసార్లు ఉత్పాదకతను పెంచుకోవడానికి కొత్త పద్ధతి అవసరం ఉండదు. ఇప్పటికే చేస్తున్న పనుల్లో కొన్ని తగ్గిస్తే సరిపోతుంది. అవసరం లేని సమావేశాలను తగ్గించడం, ప్రతి నోటిఫికేషన్‌కు వెంటనే స్పందించకుండా ఉండటం, ప్రతి అభ్యర్థనకూ "అవును" చెప్పకపోవడం వంటి చిన్న మార్పులు కూడా మన సమయాన్ని తిరిగి మన చేతుల్లోకి తీసుకురాగలవు.

సమయం కంటే దృష్టి విలువైనది

ప్రతి ఒక్కరికీ రోజుకు 24 గంటలే. అయితే ఆ సమయాన్ని ఎలా ఉపయోగిస్తున్నామన్నదే మన జీవితాల్లో తేడా తీసుకొస్తుంది. అంతకంటే ముఖ్యంగా.. మన దృష్టి ఎక్కడ ఉందన్నది కూడా అంతే ముఖ్యం.

ఒక గంట సమయం ఉన్నప్పటికీ దాన్ని పది పనుల మధ్య విభజిస్తే ఏ పనిపైనా పూర్తి దృష్టి పెట్టలేం. అదే ఒక ముఖ్యమైన పనికి ఆ గంటను కేటాయిస్తే దాని ఫలితం గణనీయంగా ఉండొచ్చు.

అందుకే మనం ప్రతి పనికీ "అవును" చెప్పినప్పుడు.. మనకు ముఖ్యమైన మరో పనికి కొంత సమయం తగ్గిస్తున్నామనే విషయాన్ని గుర్తుంచుకోవాలి.

ఒకసారి ఆలోచించాల్సిన విషయం

రోజంతా బిజీగా ఉండటం తప్పు కాదు. బాధ్యతలు ఉంటాయి. పనులుంటాయి. కొన్నిసార్లు ఎంత ప్రయత్నించినా రోజంతా పనులతోనే గడపాల్సి వస్తుంది. సమస్య బిజీగా ఉండటంలో లేదు. బిజీగా ఉండటాన్నే మన ఉత్పాదకతకు కొలమానంగా భావించడంలో ఉంది.

అందుకే రోజును ముగించే ముందు ఒకసారి మనల్ని మనమే ప్రశ్నించుకోవచ్చు. ఈరోజు నేను చేసిన పనుల్లో నిజంగా ముఖ్యమైనవి ఏవి? నేను చేయాల్సిన పనిని చేస్తున్నానా, లేక చేయడం సులభంగా ఉన్న పనులతో సమయాన్ని నింపుతున్నానా? రేపు ఒక ముఖ్యమైన పని మాత్రమే చేయడానికి అవకాశం ఉంటే.. అది ఏది?

ఈ ప్రశ్నలకు సమాధానాలు స్పష్టంగా రావడం మొదలైతే మన పనుల జాబితా కూడా మారుతుంది. కొన్ని పనులు అవసరం లేదని తెలుస్తుంది. కొన్ని బాధ్యతలను పంచుకోవచ్చని అర్థమవుతుంది. కొంత ఖాళీ సమయం కావాలని తెలుస్తుంది.

చివరికి ఉత్పాదకత అంటే రోజును ఎంతగా నింపామన్నది కాదు. మనకు ముఖ్యమైన విషయాలకు ఆ రోజులో ఎంత స్థానం కల్పించామన్నదే అసలు విషయం.

బిజీగా గడిచిన రోజు తప్పనిసరిగా మంచి రోజు కాదు.
మనకు ముఖ్యమైన పని జరిగిన రోజే మంచి రోజు.