అందమైన జీవితం.

మానవ జీవితంలో విషాదం అనేది ఒక అనివార్యమైన సత్యం. కానీ ఆ విషాదాన్ని ఎలా ఎదుర్కొన్నాం అన్నదే మన అస్తిత్వాన్ని, వ్యక్తిత్వాన్ని నిర్ణయిస్తుంది. చీకటి ముంచుకొస్తున్నప్పుడు భయంతో కళ్లు మూసుకోవడం సహజం, కానీ అదే చీకటిలో తన వారికోసం ఒక వెలుగు రేఖను సృష్టించడం మాత్రం అమానుషత్వంపై మానవత్వం సాధించిన విజయం. సరిగ్గా ఇదే సార్వజనీనమైన జీవిత సత్యాన్ని, భాషా, దేశ సరిహద్దులను చెరిపేసి ప్రపంచానికి అందించిన అపురూప దృశ్యకావ్యం 'లైఫ్ ఈజ్ బ్యూటిఫుల్' (La vita è bella). రాబర్టో బెనిగ్నీ (Roberto Benigni) సృష్టించిన ఈ 'మాస్టర్ పీస్', జీవితంలో మనం ఎదుర్కొనే అత్యంత భయానకమైన క్షణాలను కూడా ప్రేమతో ఎలా అందంగా మార్చుకోవచ్చో గుండెకు హత్తుకునేలా చెబుతుంది. సినిమా చూసిన ప్రతిసారీ మన కళ్లలో నీళ్లు తిరుగుతాయి, కానీ ఆ కన్నీటిలో ఒక గొప్ప ఆశ, జీవితం పట్ల ఒక కొత్త గౌరవం ప్రతిఫలిస్తాయి.

ప్రపంచాన్ని కదిలించిన కథ (A Story That Moved the World)

ఈ సినిమా గొప్పతనం దాని కథలో కాదు, ఆ కథను దర్శకుడు నడిపించిన తీరులో ఉంది. ప్రథమార్థంలో ఎంతో స్వచ్ఛమైన, విపరీతమైన హాస్యాన్ని పండించిన రాబర్టో బెనిగ్నీ... ద్వితీయార్థంలో ఒక్కసారిగా ప్రేక్షకుడిని కాన్సంట్రేషన్ క్యాంప్ (Concentration Camp)లోని ఊపిరి బిగపట్టే నిశ్శబ్దంలోకి నెట్టేస్తాడు. దర్శకుడు ఇక్కడ రక్తపాతాన్ని, క్రూరత్వాన్ని నేరుగా చూపించకుండానే నాజీల అమానుషత్వాన్ని మన మనసుల్లో ముద్రిస్తాడు. ముఖ్యంగా గైడో అనే తండ్రి, తన కుమారుడి పసి మనసులో మృత్యు భయం పడకుండా ఉండేందుకు పడే మానసిక సంఘర్షణ... ఈ సినిమాకు ఆయువుపట్టు. ఇది కేవలం యూదుల కష్టాలను చెప్పే చిత్రంగా మాత్రమే మిగిలిపోకుండా, పతనావస్థలో ఉన్న మానవ విలువల మధ్య ఒక సామాన్యుడు తన ప్రేమను, హాస్యాన్ని ఆయుధాలుగా చేసుకుని చేసిన ఒక నిశ్శబ్ద పోరాటంగా చరిత్రలో నిలిచిపోయింది.

అడ్డంకులను అధిగమించి... (Defying the Odds)

'లైఫ్ ఈజ్ బ్యూటిఫుల్'లో ప్రతి సన్నివేశం ఒక ఎమోషనల్ మాస్టర్ క్లాస్. ముఖ్యంగా జర్మన్ అధికారి క్యాంప్ నియమాలను కఠినంగా చెబుతుంటే, గైడో దాన్ని జోసువా కోసం ఒక సరదా 'గేమ్' నిబంధనలుగా అనువదించే సన్నివేశం... సినిమాటోగ్రఫీ మరియు స్క్రీన్ ప్లే చరిత్రలో ఒక అద్భుతం. అక్కడ గైడో చేస్తున్నది కేవలం అబద్ధం ఆడటం కాదు, అప్పటికప్పుడు తన కొడుకు బాల్యాన్ని ఒక రక్కసి చేతుల్లో పడకుండా కాపాడుకునే ఒక సాహసం. ఆ దృశ్యంలో గైడో పెదవులపై నవ్వు ఉంటుంది, కానీ అతని కళ్లలో దాగిన భయాన్ని, తపనను దర్శకుడు అద్భుతంగా ఆవిష్కరించాడు.

అలాగే, క్యాంప్‌లో మహిళల విభాగంలో బందీగా ఉన్న తన భార్య డోరాకు ఊరటనివ్వడానికి, గైడో స్పీకర్ల ద్వారా ఆపరా (Barcarolle) సంగీతాన్ని వినిపించే దృశ్యం ప్రతి ప్రేక్షకుడి రోమాలను నిక్కబొడుచుకునేలా చేస్తుంది. మరణం ముంగిట నిలబడి కూడా ప్రేమను వ్యక్తపరచవచ్చని ఆ ఒక్క సన్నివేశం నిరూపిస్తుంది. ఇక పతాక సన్నివేశం... తన మరణం తథ్యం అని తెలిసిపోయిన క్షణంలో, తుపాకీ నీడలో నడుస్తూ కూడా, డబ్బాలో దాక్కుని చూస్తున్న కొడుకుకు ఒక కన్ను గీటి, విచిత్రంగా అడుగులు వేసుకుంటూ వెళ్లే గైడోను చూస్తే గుండె బరువెక్కకుండా ఉండదు. తన కొడుకుకు ఆ ఆటపై ఉన్న నమ్మకాన్ని నిలబెట్టడం కోసం అతను తన మరణాన్ని కూడా ఒక హాస్యపు అంకమే అని నమ్మించిన తీరు... సినిమా చరిత్రలోనే అత్యుత్తమమైన, అత్యంత కదిలించే 'క్యారెక్టరైజేషన్'.

జీవితానికి సరిపడా పాఠాలు (Universal Life Lessons)

ఈ 'గ్లోబల్ క్లాసిక్' మనకు కేవలం వినోదాన్ని మాత్రమే కాదు, జీవితానికి సరిపడా పాఠాలను వదిలివెళుతుంది. మన చుట్టూ ఉన్న పరిస్థితులను మనం మార్చలేకపోవచ్చు, కానీ వాటిని మనం ఎలా స్వీకరిస్తున్నాం అనే మన దృక్పథం (Attitude) మీదనే మన సంతోషం ఆధారపడి ఉంటుంది. ఎంతటి భయానకమైన నరకాన్నైనా ఒక ఆటలాగా మార్చేయగల శక్తి మన ఆలోచనలకే ఉందనేది గైడో పాత్ర మనకు నేర్పే అతిపెద్ద పాఠం.

అలాగే, స్వచ్ఛమైన ప్రేమకు ఉన్న బలం ముందు ఏ క్రూరత్వమూ నిలబడలేదని ఈ చిత్రం నిరూపిస్తుంది. తన కొడుకు, భార్యపై ఉన్న అపారమైన ప్రేమే గైడోకు ఆ కాన్సంట్రేషన్ క్యాంప్‌లో నిలబడే ధైర్యాన్నిచ్చింది. కష్టకాలంలో మనం ఎదుర్కొనే సమస్యలకు కోపమో, భయమో సమాధానం కాదని, స్వచ్ఛమైన హాస్యం (Humor) మరియు ఆశ మాత్రమే మనల్ని ముందుకు నడిపిస్తాయని ఈ సినిమా బలంగా చాటి చెబుతుంది. 

చివరిగా జోసువా "మనం గెలిచాం!" అంటూ అమెరికన్ యుద్ధ ట్యాంక్ ఎక్కి నవ్వుతున్నప్పుడు, ఆ నవ్వు వెనుక గైడో చేసిన నిశ్శబ్ద త్యాగం మన కళ్లను చెమర్చేలా చేస్తుంది. 'లైఫ్ ఈజ్ బ్యూటిఫుల్' ఒక విషాదాంతం కాదు, ఒక తండ్రి ప్రేమ సాధించిన అద్భుతమైన విజయం. మనం ఎన్నిసార్లు కింద పడినా, జీవితం మనల్ని ఎంతగా భయపెట్టినా, మనకంటూ ఒక ఆశ, పెదవులపై ఒక చిరునవ్వు ఉంటే... కచ్చితంగా ఈ జీవితం చాలా అందమైనదే అని చాటిచెప్పే ఒక అద్భుతమైన అనుభవం ఈ చిత్రం.